Praca w krajach Unii Europejskiej
Rynek pracy krajów Unii Europejskiej będzie w pełni otwarty do końca 2011 r.!!!
Są państwa, które w obawie przed napływem taniej siły roboczej wprowadzają tzw. okresy przejściowe. Dlatego też przez pierwsze dwa lata nie można będzie swobodnie podejmować pracy we wszystkich krajach Piętnastki. Z niektórymi krajami Polska ma podpisane umowy dwustronne, regulujące ilość pracowników i zasady regulujące zatrudnienie.
Zadaniem urzędów pracy jest tylko kontaktowanie zainteresowanych zatrudnieniem poza granicami kraju z przyszłym pracodawcą. Jeśli dojdzie do wyjazdu należy pamiętać, że należy zadbać o ubezpieczenie bo nie jesteśmy żadnym objęci z urzędu. Można umówić się z zagranicznym pracodawcą i omówić kwestie co do rodzaju i czasu ubezpieczenia. Można również samodzielnie wykupić ubezpieczenie np. od nieszczęśliwego wypadku podczas podróży do pracy za granicę i pokrycia związanych z tym kosztów.
Unijne prawo przewidziało możliwość sumowania czasu stażu pracowniczego z różnych krajów, dzięki temu w gdy stracimy pracę, możnemy pobrać świadczenia z tytułu bezrobocia. O jego wysokości decyduje ustawodawca kraju w którym wypłacą nam świadczenia. Sumowanie czasu ubezpieczenia lub zatrudnienia dotyczy wyłącznie pracowników, a nie osób pracujących na własny rachunek.
Jeżeli zatrudniony za granicą chce, aby ten okres miał wpływ na pracownicze uprawnienia, tj. na prawo do urlopu wypoczynkowego i jego wymiar, pośmiertną odprawę, nagrodę jubileuszową czy dodatek za staż pracy, to powinien w trakcie tego zatrudnienia dokonywać wpłat na Fundusz Pracy we właściwym (dla miejsca zamieszkania) powiatowego urzędu pracy.
Podejmujący pracę za granicą może wnosić opłaty na Fundusz Pracy lub ZUS, bądźteż opłacić obie składki w zależności od uprawnień, jakie chciałby zachować po powrocie do kraju. W przypadku rezygnacji z nich, pobyt poza granicami kraju traktowany będzie po powrocie do kraju jako przerwa w zatrudnieniu.
Jeśli jesteś bezrobotny/a i chcesz wyjechać za granicę szukać pracy przysługuje Ci prawo do kontynuacji wypłaty zasiłku (który wypłacany jest w przeliczeniu na walutę kraju, w którym poszukuję pracy). Osoba taka zachowuje prawo do zasiłku tylko przez trzy miesiące. Aby nie stracić prawa do zasiłku należy powrócić do kraju przed upływem 3 miesięcy. Poza tym trzeba spełniać pewne określone warunki (tj. osoba zainteresowana powinna być uprawniona do świadczeń z tytułu bezrobocia, nie może być studentem!). Jeśli już w kraju nie posiadałeś/aś prawa do zasiłku, nie ma szans, że inne państwo będzie zobowiązane do wypłacenia świadczenia z tytułu bezrobocia. Można otrzymać świadczenie, jeśli podejmiesz tam zatrudnienie i tam stracisz pracę. Wyjeżdżając z kraju należy mieć ze sobą formularz E 303, który dotyczy prawa do zasiłku. Jeśli zamierzasz poszukiwać pracy w kilku krajach, powinieneś swojemu WUP podać przybliżony okres przejazdu przez poszczególne kraje, WUP wystawi formularz E 303 dla każdego z tych krajów. Wyjechać za granicę można po miesiącu od momentu rejestracji w urzędzie pracy. Od momentu złożenia wniosku w WUP jest 7 dni na podróż do kolejnego kraju i zarejestrowania się w tamtejszym urzędzie. Jeśli zmieścisz się w tym czasie, otrzymasz prawo do zasiłku nawet za dni, które spędziłeś w podróży. W innym wypadku zasiłek przysługuje Ci od dnia zgłoszenia do momentu zakończenia 3 miesięcy. W kraju gdzie będziesz poszukiwać pracy będziesz traktowany tak samo jak bezrobotni z tego kraju i będziesz musiał przestrzegać takich samych zasad co oni.

